Zoals iedereen weet gaat het dorpshuis veranderen van locatie. Dit heeft ook gevolgen voor de verenigingen die hiervan gebruik maken. Zoals de Toneelvereniging Vriendenkring. Al jaren worden op het oude vertrouwde podium de acteerprestaties vertoond, en vele typetjes zijn inmiddels de revue gepasseerd.

Op 1 van onze repetitieavonden werd er weer uitvoerig over gesproken. En toen viel er ineens de opmerking: Wat zou het leuk zijn als je een stuk kon spelen wat over een dorpshuis gaat!

Toen dit idee eenmaal in mijn hoofd zat en het niet meer wilde verlaten moest ik er iets mee.

Als zoiets nog niet bestaat, kun je het natuurlijk zelf gaan schrijven. Dit plan heb ik gedeeld met mijn mede spelers. Wilden zij hier in mee spelen? En spontaan boden zij zich aan! Ja, heel graag!

Toen ben ik begonnen aan deze klus. Vele uurtjes achter de computer doorgebracht. Leuke typetjes bedenken die in grappige situaties terecht komen. Een complot! Een twist! Een verhaal bedenken dat leuk moet zijn om te spelen, en dat ons trouw publiek moet vermaken.

Welnu, het is gelukt! En we brengen het in februari op de planken in ons oude, vertrouwde dorpshuis.

Het stuk heeft de officiële titel : Niet pluis in het dorpshuis.

Nou, het is er inderdaad niet pluis. Dat kan ik U verzekeren! Als er ineens mensen van buitenaf in je dorp komen wonen, is het toch altijd maar afwachten wat voor vlees je in de kuip hebt.

Niets is wat het lijkt!

Wij brengen het stuk onder de titel: Wat een gesoes om een dörpshoes ! We staan te popelen om het met U te delen! Komt dat zien!

Johan Rispens.